Odia Sex Stories: ସନ୍ଧ୍ୟାରେ, ଘରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ, ମୋ ମାଆ ଫ୍ରେସ୍ ହେବାକୁ ତାଙ୍କ ରୁମକୁ ଗଲେ ଏବଂ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଫ୍ରେସ୍ ହୋଇ ପଢିବାକୁ ବସିଲି, ମୋର ବହୁତ ପାଠପଢା ଥିଲା।
ମୋ ବାପା ରାତି ୧୧ଟାରେ ଘରକୁ ଆସିଲେ, ହାତରେ ଅନେକ ସପିଂ ବ୍ୟାଗ ଧରି ବହୁତ ଖୁସି ଥିଲେ….
ମାଆ: କଣ ହେଲା? ଗତକାଲି ମୁଁ ଦୁଃଖିତ ଥିଲି ଏବଂ ଏବେ ମୁଁ ବହୁତ ଖୁସି। ଆଉ ଏତେ ବ୍ୟାଗ କାହିଁକି?
ବାପା: ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ହୋଇଗଲା, ନିବେଶକ ନିବେଶ କରିବାକୁ ରାଜି ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଏଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ପାଇଁ।
ମା: ତୁମେ ଏତେ ଶୀଘ୍ର କିପରି ରାଜି ହୋଇଗଲ?
ବାପା: ମୁଁ ଜାଣିନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ କାଲି ରାତ୍ରୀ ଭୋଜନ ପାଇଁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲି। ଏହି ଦୁଇଟି ବ୍ୟାଗ ତୁମର ଏବଂ ଏହି ବ୍ୟାଗ ବାପ୍ପି ପାଇଁ। ମୁଁ ଫ୍ରେସ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ବସିଯାଅ।
ମା: ଠିକ୍ ଅଛି, ଶୀଘ୍ର ଆସ।
ମୁଁ ମୋ ବ୍ୟାଗ୍ ଖୋଲି ଏକ ସ୍ମାର୍ଟଫୋନ୍ ଦେଖିଲି, ମୁଁ ବହୁତ ଖୁସି ହୋଇଗଲି। ମୁଁ ବହୁତ ଦିନ ଧରି ମୋ ବାପାଙ୍କୁ ଫୋନ୍ ପାଇଁ କହୁଥିଲି, ଆଜି ସେହି ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଲା। ମୁଁ ମୋ ମାଆଙ୍କୁ କହିଲି ତୁମର ବ୍ୟାଗ୍ ଖୋଲି ଦେଖ ସେଥିରେ କଣ ଅଛି। ତା’ପରେ ମୋ ମାଆ ପ୍ରଥମ ବ୍ୟାଗ୍ ଖୋଲି ଦେଖିଲେ ଗୋଟିଏ ଲାଲ ଶାଢ଼ି ଏବଂ ଗୋଟିଏ ବ୍ୟାଗ୍ ରେ କିଛି ବ୍ରା ଏବଂ ପ୍ୟାଣ୍ଟି। ମୋ ବାପାଙ୍କୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ମୋ ମାଆ ଶୀଘ୍ର ବ୍ରା ଏବଂ ପ୍ୟାଣ୍ଟିଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ୟାଗ୍ ରେ ରଖିଲେ।
ମୋ ବାପା ଆସି ମୋତେ କହିଲେ….
ବାପା: ତୁମକୁ ଫୋନଟି ପସନ୍ଦ ଆସିଲା କି?
ମୁଁ: ହଁ, ମୁଁ କହିଲି, “ତୁମେ ମା’ ପାଇଁ କଣ ଆଣିଛ? ମା’ ମୋତେ ଦେଖାଇବ ନାହିଁ।”
ବାପା: ପୁଅ, ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ କଣ ଆଣିଛି ଦେଖାଅ।
ମାଆ: ପ୍ରଥମେ ମୋତେ ଦେଖିବାକୁ ଦିଅ, ତା’ପରେ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି ଯେ ମୁଁ ଏହାକୁ ପସନ୍ଦ କରୁଛି କି ନାହିଁ।
ବାପା: କାହିଁକି କୁହ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଖାଇବି।
ମାଆ: ଯଦି ମୋତେ ତୁମକୁ ଦେଖାଇବାକୁ ପଡ଼େ, ମୁଁ କରିବି, ଆଉ ତୁମେ ତୁମର ବଡ ହେଉଥିବା ପୁଅ ଆଗରେ କି ପ୍ରକାରର କଥା କହୁଛ?
ବାପା: ପୁଅ ବଡ଼ ହେଉଛି, ତେଣୁ ତାକୁ ବହୁତ କିଛି ଶିଖିବାକୁ ପଡିବ ଏବଂ ଆମକୁ ତାକୁ ସବୁକିଛି ଶିଖାଇବାକୁ ପଡିବ।
ମାଆ: ଚୁପ୍ ରୁହ, ବହୁତ ସମୟ ହୋଇଗଲା। ଏବେ ଖାଇ ଶୋଇବା। ବହୁତ ରାତି ହୋଇଗଲା।
ତା’ପରେ ଆମେ ଖାଇଲୁ ଏବଂ ଆମ ରୁମକୁ ଗଲୁ।
ସକାଳେ, ମୋ ମାଆ ମୋତେ ନିଦରୁ ଡାକିଲେ।
ମୁଁ ଫ୍ରେସ ହୋଇ ନାସ୍ତା ଖାଇ ସ୍କୁଲକୁ ଗଲି। ଅପରାହ୍ନରେ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ସ୍କୁଲରୁ ଫେରିଲି, ମୋ ମାଆ ଶୋଇଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ମୋ ମାଆ ଶୋଇଥାନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପୋଷାକ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଫିଟ୍ ହେଉନଥିଲା, ତେଣୁ ମୋ ମାଆଙ୍କୁ ଫୋନ୍ ନକରି ମୁଁ ମୋ ଫୋନରେ ମୋ ମାଆଙ୍କର କିଛି ସେକ୍ସି ଫଟୋ ଉଠାଇଲି। ତା’ପରେ ମୁଁ ମୋ ରୁମକୁ ଆସିଲି, ଫ୍ରେସ ହୋଇ କମ୍ପ୍ୟୁଟରରେ ଖେଳ ଖେଳିଲି, ସନ୍ଧ୍ୟା ହୋଇଗଲା।
ସନ୍ଧ୍ୟାରେ, ମା ନାସ୍ତା ନେଇ ମୋ ରୁମକୁ ଆସିଲେ….
ମାଆ: ବାପା, ଏବେ ନାସ୍ତା କର ଏବଂ ପଢିବାକୁ ବସ, ଆଉ କିଛି ସମୟ ପରେ ଅତିଥିମାନେ ଆସିଯିବେ।
ମୁଁ: ମୁଁ ବୁଝିପାରୁଛି ଯେ ଅତିଥିମାନେ ଆସିବେ, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଏତେ ଖୁସି କାହିଁକି?
ମାଆ: ଏଥିରେ ଖୁସି ହେବାର କ’ଣ ଅଛି? ମୁଁ ଏବେ ଉଠି ସତେଜ ଅନୁଭବ କରୁଛି।
ମୁଁ: ନା ଆଉ କିଛି?
ମା: ଆଉ କିଛି?
ମୁଁ: ନା, ତୁମେ ଆଜି କିଛି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ ବୋଲି କହୁଛ?
ମାଆ: ନା, ତୁମ ବାପା ସେଠାରେ ରହିବେ।
ମୁଁ: ଠିକ୍ ଅଛି, ଭୁଲିଯାଅ, ତୁମେ ମୋ ଖେଳରେ ଝିଅମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଛ କି?
ମା: ହଁ, କଣ ହେଲା?
ମୁଁ: ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ବିକିନି ପିନ୍ଧନ୍ତି କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କେବେ ବିକିନି ପିନ୍ଧି ଦେଖିନାହିଁ।
ମାଆ: ଏତେ ବୁଲିବାର କଣ ଲାଭ? ତୁମେ ମୋତେ ବିକିନି ପିନ୍ଧିବାକୁ କହୁଛ, ବଜାରକୁ ଗଲେ ମନେ ରଖ।
ମୁଁ: ଠିକ୍ ଅଛି, ଠିକ୍ ଅଛି, ଏବେ ମୋତେ କ୍ଷୀର ଖାଇବାକୁ ଦିଅ?
ମାଆ: ଏବେ ନୁହେଁ, ପ୍ରିୟ, ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ଏବେ ଟିକେ କ୍ଷୀର ଦିଅ, ମୁଁ ଚାହିଁବି ଯେ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ତାହା ଖାଅ, ତା’ପରେ ଆଜି ତୁମକୁ ଆଉ ପାଠ ପଢ଼ିବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ, ଏବେ ମୁଁ ଆଜି ରାତିରେ ତୁମକୁ କିଛି କ୍ଷୀର ଦେବି।
ମୁଁ: ଠିକ୍ ଅଛି, ଠିକ୍ ଅଛି।
ତା’ପରେ ମାଆ ରୋଷେଇ କରିବାକୁ ଗଲେ ଏବଂ ମୁଁ ପଢିବାକୁ ବସିଲି। ରାତି 9ଟାରେ ବାପା ମୋତେ ଫୋନ୍ କରି କହିଲେ ଯେ ସେମାନେ ଅଫିସ୍ ଛାଡି ଯାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଗୋଟିଏ ଘଣ୍ଟା ମଧ୍ୟରେ ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିବେ। ମୁଁ ମାଆଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ତାଙ୍କୁ କହିଲି ଯେ ବାପା ଅଫିସ୍ ଛାଡି ଯାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ତୁମେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅ। ତା’ପରେ ମାଆ ଫ୍ରେସ୍ ହେବାକୁ ଗଲେ ଏବଂ ପ୍ରାୟ 15 ମିନିଟ୍ ପରେ ସେ ମୋତେ ରୁମକୁ ଡାକିଲେ। ମୁଁ ରୁମ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ମାତ୍ରେ ଦେଖିଲି ମା ସେଠାରେ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ବ୍ରା ଏବଂ ପ୍ୟାଣ୍ଟି ପିନ୍ଧି ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି।
ମୁଁ: ମାଆ, ତୁମେ ବହୁତ ସେକ୍ସି ଦେଖାଯାଉଛ।
ମା: ମୁଁ କ’ଣ ସେମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଏପରି ଯିବା ଉଚିତ?
ମୁଁ: ମୋର କିଛି ଆପତ୍ତି ନାହିଁ, ଆସ ତୁମର କିଛି ଫଟୋ ଉଠାଇବା, ତୁମେ ଟିକେ ସେକ୍ସି ପୋଜ୍ ଦିଅ।
ମା: ମୁଁ କ’ଣ ମଡେଲିଂ କରୁଛି?
ମୁଁ: ମୁଁ ଭାବୁଛି ତୁମେ ଜାଣିଛ।
ଅମ୍ମୁଙ୍କର କିଛି ସେକ୍ସି ଫଟୋ ଉଠାଇବା ପରେ, ଅମ୍ମୁ ତାଙ୍କ ଶାଢ଼ି ପିନ୍ଧିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ମେକଅପ୍ କରିବାକୁ ବସିଗଲେ। ଅମ୍ମୁ ତାଙ୍କର ମେକଅପ୍ ସାରିବା ମାତ୍ରେ ଡୋରବେଲ୍ ବାଜିଲା, ତେଣୁ ଅମ୍ମୁ ଏବଂ ମୁଁ ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଲୁ।
ବାପା: ଇଏ ହେଉଛନ୍ତି ଆମ କମ୍ପାନୀର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ନିବେଶକ ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ବେଲାଲ। ଆଉ ଇଏ ହେଉଛନ୍ତି ମୋ ସ୍ତ୍ରୀ ସୁଜାନ ଏବଂ ପୁଅ ବାପ୍ପି।
ବେଲାଲ୍: ନମସ୍କାର ମିସ୍ ସୁଜାନେ, ନମସ୍କାର ବାପି |
ମା: ନମସ୍କାର, ମିଷ୍ଟର ବେଲାଲ।
ମୁଁ: ହେଲୋ ମାମୁଁ।
ବାପା: ତା’ପରେ ମୁଁ ଫ୍ରେସ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ବସି କଥା ହୁଅ।
ମା: ଠିକ୍ ଅଛି, ମିଷ୍ଟର ବେଲାଲ, ଆସନ୍ତୁ ବସି କଥା ହେବା।
ବେଲାଲ୍: ଆସନ୍ତୁ, ମିସ୍ ସୁଜାନ।
ତା’ପରେ, ବାପା ଫ୍ରେସ ହେବାକୁ ଯିବା ମାତ୍ରେ, ମାଆ ଶ୍ରୀ ବେଲାଲଙ୍କୁ କୁଣ୍ଢେଇ ପକାଇଲେ।
ମା: ତୁମେ ଆଜି ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉଛ।
ମୁଁ କେବେ ଭାବି ନଥିଲି ଯେ ତୁମେ ପୁଣି ଆମ କମ୍ପାନୀରେ ନିବେଶ କରିବ।
ବେଲାଲ୍: ମୁଁ ତୁମରେ ନିବେଶ କରିଛି, ମୋର କମ୍ପାନୀରେ କୌଣସି ଆଗ୍ରହ ନାହିଁ।
ମା: ତୁମର ଟଙ୍କା କିମ୍ବା ତୁମର ହୃଦୟ ମୋ ଉପରେ ବିନିଯୋଗ କର, ତାହେଲେ ସବୁ ଠିକ୍ ହୋଇଯିବ।
ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ବେଲାଲଙ୍କ ହାତ ଧୀରେ ଧୀରେ ଅମ୍ମୁଙ୍କ ଗାଣ୍ଡି ଉପରେ ଗତି କରୁଥିଲା, ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଥିଲା ଯେ ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ବେଲାଲ ଅମ୍ମୁଙ୍କ ପ୍ରତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଆକର୍ଷିତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ।
ଅମ୍ମୁଙ୍କ ବଡ଼ ସ୍ତନଗୁଡ଼ିକ ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ବେଲାଲଙ୍କ ଛାତିରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଚାପି ହୋଇଯାଇଥିଲା। ମୁଁ ଭାବିଲି କବାବ ଖାଇବାର ସମୟ ହୋଇଗଲା, ତେଣୁ ମୁଁ ଅମ୍ମୁଙ୍କୁ ଡାକିଲି, ଅମ୍ମୁ ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ବେଲାଲଙ୍କୁ ଯିବାକୁ ଦେଲେ ଏବଂ ସୋଫାରେ ବସିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବସିବାକୁ କହିଲେ, କିଛି ସମୟ ପରେ ବାପା ଆସିଲେ ଏବଂ ଆମେ ଖାଇବାକୁ ବସିଲୁ….
ବାପା: ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ବେଲାଲ୍, ଆଜି ଆସିବା ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କୁ ବହୁତ ଧନ୍ୟବାଦ।
ବେଲାଲ୍: ମୋତେ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ, ତୁମ ସହିତ ରାତ୍ରୀଭୋଜନ କରିବାକୁ ଆସି ମୁଁ ବହୁତ ଭଲ ଅନୁଭବ କରୁଛି, ଏହା ମୋତେ ପୁଅମାନଙ୍କ ସହିତ ରାତ୍ରୀଭୋଜନର ମନେ ପକାଇଦେଲା।
ବାପା: ହେ, ମୁଁ ଠିକ୍ ତୁମ ପୁଅ ପରି। ଯେତେବେଳେ ତୁମକୁ ଖରାପ ଲାଗିବ, ତୁମେ ଏଠାକୁ ଆସ, ଆମେ ଗପସପ କରିବୁ।
ବେଲାଲ୍: ଧନ୍ୟବାଦ, ଯଦି ତୁମେ କେବେ କେବେ ମୋ ଘରକୁ ଆସିବ ତେବେ ମୁଁ ବହୁତ ଖୁସି ହେବି। ପ୍ରକୃତରେ, ମୁଁ ଏକା ରହେ, ତେଣୁ ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ନିଷ୍ପତ୍ତି ନଥାଏ ମୁଁ ବୁଝିପାରେ ନାହିଁ।